Küçük Çocuklu Aileler için Göç/Taşınma Rehberi

Yeni bir ülkeye taşınmak çocuk için yalnızca bir adres değişikliği değildir.
Ev, okul, dil, arkadaşlar ve günlük rutinler aynı anda değişebilir. Ancak okul öncesi dönem, çocukların yeni ortamlara ve dillere uyum sağlama kapasitesinin de oldukça yüksek olduğu bir dönemdir.
Peki ebeveynler bu süreci nasıl kolaylaştırabilir?
1. Taşınmayı somutlaştırın
3–5 yaş çocukları için “Hollanda’ya taşınacağız” oldukça soyut bir ifadedir.
Yeni şehrin, evin, okulun, parkın fotoğraflarına birlikte bakın.
“Yeni bir evimiz olacak”, “Yeni bir park keşfedeceğiz” gibi somut ifadeler kullanın.
Amaç çocuğun hiç kaygılanmamasını sağlamak değil, belirsizliği azaltmaktır.
2. Yabancı dili bir zorunluluk haline getirmeyin

“İngilizce (veya Almanca, İspanyolca vs) öğrenmelisin” baskısı çocuğun yeni dili bir tehdit olarak algılamasına neden olabilir.

Taşınmadan önce yabancı dili;
şarkılar
hikâyeler
yaşına uygun çizgi filmler
oyunlar
aracılığıyla hayatına dahil etmek yeterlidir.
İlk hedef akıcı konuşması değil, o dilin ona yabancı ve korkutucu gelmemesidir.
3. Türkçeyi koruyun
  • Yeni bir dil öğrenirken evde Türkçenin devam etmesi son derece değerlidir.
  • Çocuğunuzla zengin, doğal ve duygusal açıdan güçlü iletişiminizi Türkçe sürdürmekten çekinmeyin.
  • İki dil bilmek bir yük değil, çocuğun gelişimsel bir kazanımıdır.
4.Okulu önceden tanıtın
Mümkünse okula başlamadan önce:
  • Okulu ziyaret edin.
  • Öğretmeniyle tanıştırın.
  • Sınıfını ve bahçesini gösterin.
  • Mümkünse bir arkadaş edinmesini sağlayın.
Evde “okulculuk” oynayarak okulda yaşanabilecek durumları oyun yoluyla prova etmek de çocuğun belirsizlikle baş etmesine yardımcı olabilir.
5. “Hemen alışmalısın” demeyin
İlk dönemde;
daha fazla ağlama
anne-babaya yapışma
uyku problemleri
daha bebeksi davranışlar
öfke nöbetlerinde artış
evime dönmek istiyorum demeleri sıklıkla görülebilir.
Bunlar her zaman bir problem olduğu anlamına gelmez.
Büyük değişiklikler karşısında geçici regresyon(gerileme) görülebilir.
6. Türkiye ile bağı koparmayın
Çocuğun sevdiği insanlarla görüntülü konuşması, fotoğraflara bakması ve Türkiye’deki ilişkilerinin devam etmesi önemlidir.
Yanında Türkiye’den sevdiği bir oyuncak, battaniye veya küçük bir eşya götürmesi de geçişi kolaylaştırabilir.
Çocuğun zihninde:
“Eski hayatım bitti.” yerine
“Hayatıma yeni şeyler eklendi.” düşüncesinin oluşması hedeflenmelidir.
7. İlk aylarda rutinleri koruyun
Yeni ülke zaten yeterince değişken içeriyor.
Bu nedenle mümkün olduğunca:
uyku saatleri
yemek düzeni
oyun zamanı
aile ritüelleri
ebeveynle özel zaman korunmalıdır.
Çocuğun dış dünyası değişirken evin içi mümkün olduğunca öngörülebilir kalmalıdır.
8. Önce “bir kişi”, sonra “çok arkadaş”
Çocuğun bir anda çok sayıda arkadaş edinmesini beklemek yerine, bir güvenli yetişkin ve bir tanıdık çocuk oluşturmak daha gerçekçi bir ilk hedeftir.
Düzenli olarak aynı parka, oyun grubuna veya etkinliğe gitmek sosyal bağların oluşmasını kolaylaştırabilir.
9. Ebeveynin duygusu çocuğun pusulasıdır.
Çocuklar yeni ortamı yalnızca gözlemlemez; ebeveynlerinin verdiği duygusal mesajlardan da anlamlandırırlar.
“Acaba alışabilecek mi?”
“İngilizce bilmiyor.”
“Çok zorlanacak.”
gibi kaygıların sürekli konuşulması çocuğun belirsizliğini artırabilir.
Bunun yerine:
“Yeni şeyler öğreneceğiz. Bazı şeyler başta zor gelebilir ama biz birlikte alışacağız.” mesajı verilebilir.
10. En önemli şey: Zaman tanımak
Çocuğun yeni ülkeye uyumunu yalnızca dili iyi konuşmaya başlamasıyla değerlendirmeyin.
Asıl önemli göstergeler:
oyuna yeniden yatırım yapması,
yeni insanlarla ilişki kurmaya başlaması,
merak göstermesi,
rutinlere katılması
ve giderek kendini güvende hissetmesidir.
Çocuğunuzun hemen mutlu görünmesi değil, zaman içinde yeniden güven ve aidiyet geliştirmesi hedeflenmelidir.
 Çocuğunuzun ihtiyacı kusursuz bir başlangıç değil, güvenli bir eşliktir.
Yeni ülke, yeni dil, yeni okul…
Bütün bunlar çocuğun hayatına aynı anda girebilir.
Ama çocuğun yanında değişmeyen bir şey varsa:
“Anne ve babam benimle.
Duygularımı anlayabiliyorlar.
Zorlandığımda yanımdalar.”
çocuk için yeni bir yere ait olmanın en önemli zemini oluşmuş demektir.
Uzm. Psk. Gülgün Çam